Dziś wyszłam na faszystkę...
Koleżanka opowiadała,że widziała w telewizji dwuletnią dziewczynkę,
którą odratowano z sepsy ale kosztem ucięcia nóg i rąk. Zostały jej
tylko maleńkie kikuty.
Rodziców nie stać na specjalny wózek dla dziecka, który kosztuje około
15 tys a oczywiście NFZ nie chce refundować jego zakupu bo nie ma takich
przepisów. Ok, jak zwykle kłania się nasze kiepsko zrobione prawo.
Poza tym dziecku rosną resztki kości w kikutach i zaczynają
przebijać skórę.
Powiedziałam,że to egoistyczne ze strony rodziców ,ze ratowali na siłę
dziecko, choć oczywiście rozumiem, iż w takich sytuacjach trudno o
zdroworozsądkowy osąd. To są takie emocje, których nigdy nie
chciałabym doświadczyć.
Zaczęła się dyskusja o tym jak to Unia nakazała skrócenie czasu
reanimacji noworodków z 20 do 10 min...no i czy to jest humanitarne czy
nie.
Na co jak zwykle się odezwałam (oczywiście nie waidomo po co),
ze moim zdaniem rozwój medycyny paradoksalnie jest przekleństwem.
Oczywiście dowiedziałam się, że absolutnie nie jest przekleństwem bo
jeszcze 10 lat temu medycyna nie poradziłaby sobie z przypadkiem syna
jednej z koleżanek, a teraz jest on uratowany.
Oczywiście nie było to miejsce na tego typu dyskusje..ale chodziło mi
tylko o to,że  w tej chwili ratujemy tyle słabych istnień, które albo za
chwilę umierają albo żyją ale są uzależnione całkowicie od innych.
Czy to jest humanitarne?
Na przykład ta dwulatka.. uratowano ją ale jakim kosztem? Dziecko teraz
cierpi bo kości przebijają mu skórę. Teraz ma rodziców, którzy się
nim opiekują. A gdy ich zabraknie??? Jak będzie się czuła dorosła
kobieta gdy za przeproszeniem ktoś będzie musiał zmieniać jej pampersa
lub podcierać tyłek. Nawet książki nie będzie mogła wziąć do ręki
bo jej nie ma..ani sama zjeść.. a jak się zakocha?... nawet sama się zabić gdy taką decyzję
podejmie.
Nie wiem czy humanitarne jest skazywanie człowieka na takie życie w
zasadzie ze swego egoizmu: bo rodzice uważali,ze nie znieśliby śmierci
dziecka.
Ciekawa jestem czy któreś z tych rodziców pomyślało o tym, czy samo
chciałoby tak żyć???
Czy ktoś sam z siebie i dobrowolnie skazałby się na taki los??? 
To czemu decydujemy o tym za innych i ich na to skazujemy twierdząc,
ze to jest właśnie humanitarne. 
Oczywiście zupełnie czym innym jest ratowanie w przypadku gdy istnieją
szanse na przywrócenie człowieka do całkowitego zdrowia lub takiego
stanu,że nie jest on uzależniony we wszystkim od innych.
No ale kto miałby dokonywać takiej selekcji????
Gadam jak faszystka, co???